PAROCHIES

VOERENDAAL

Met dit schilderij aan de kerkmuur van Kunrade
brengt Wim Riksen ons de vastenactie voor San Salvador onder de aandacht.

 

FILM KIJKEN


Het leven van dorpsmeisje Louisa Clark verandert plotseling, wanneer zij wordt ingehuurd om de zorg op zich te nemen voor Traynor, een jongeman die gehandicapt is geraakt door een motorongeluk. Deze film bekijken we op vrijdag 7 april om 19.30 uur in het Laurentiushome.

 

KRUISWEG KUNRADE: HIER!

 

RUIMTE VOOR VERDRIET
Zo heet een ontmoetingsplatform voor mensen die bezig zijn een verlies te verwerken. Kijk HIER!

 


ZATERDAG 25 MAART 18 UUR
  Eucharistie in Kunrade
Communiedienst in de Laurentius

 

 

 

KINDERKERK VOERENDAAL
Volg haar op Facebook!

 

 

 

KOM TOT LEVEN!
De woestijn is een symbool van leegte en eenzaamheid. De woestijn ingaan is een confrontatie met jezelf. Wanneer je de tocht aandurft, brengt ze je tot een bron van waaruit je kunt leven. Zr. Claudia Theinert houdt er een lezing over op dinsdagavond 21 maart om 19.30 uur in het Credozaaltje. Voor € 5,- bent u erbij! Opgave: Marcel Mollink, telefoon 574.03.78  -  butterflymarcel @ hotmail.com (of bij pastoor en parochie-assistent)

 

ER IS ZOVEEL TE ZIEN!

‘Babette, eten!’, zei mamma streng. ‘Ik bèn ook aan het eten...’ ‘Nee, je zit met het eten te spelen.’ Babette mompelde wat in zichzelf. Ze at wel degelijk, en ja, ze maakte van de geprakte aardappelen graag een strand en dan was de jus de zee en een stukje van de gehaktbal was een walvis. Hap! Ze stak de walvis in haar mond. Wat verder landinwaarts lag een dicht bos. Dat bleef liggen..., beschermd gebied! Babette hield niet van broccoli. Ze prikte een boompje samen een walvis op de vork; dan was het niet zo vies. De wereld van Babette was vol wonderen. Onderweg naar school zag ze clowntjes in de wolken die voorbij dreven. En soms heel Afrika. Tegen het plafond van de klas, half in de muur, liepen dunne bruine lijnen: duidelijk een spook. Ooit zou het op de juffrouw duiken, wist Babette. Tegen een ‘vijf’ zei ze in zichzelf altijd ‘dikke buik’ en een ‘één’ was een ‘steeltje’. Een ‘twee’ noemde ze een ‘ijsje’, de ‘vier’ een ‘wasknijper’; de ‘drie’ was een ‘koekje’. Zo leerde ze rekenen. Twee en drie is vijf. Een ijsje en een koekje zijn een dikke buik! Babette leefde in een spannende wereld. Ze keek met fantasie. Daarom zag ze veel meer dan pappa en mamma. Ze zag wat er was en ook wat er kon komen. ‘Zit je weer te dromen?!’ Ze schrok. De juf had het tegen haar. Babette trok haar liefste gezicht en zei: ‘Ja..., ik droom dat u iets tegen me zegt...!

VASTENACTIE BASISSCHOOL

 

IMG_4262 kopie
IMG_4263 kopie
IMG_4267 kopie
IMG_4268 kopie
IMG_4271 kopie
IMG_4279 kopie
IMG_4287 kopie
IMG_4291 kopie
IMG_4293 kopie
IMG_4299 kopie
IMG_4305 kopie
IMG_4322 kopie
IMG_4328 kopie
IMG_4334 kopie
IMG_4337
IMG_4354 kopie
IMG_4361 kopie
Vastenaktie Scholentour bezocht de basisschool. Grandioos en indrukwekkend. Met de groepen 7 werd een mini musical ingestudeerd van  de Barmhartige Samaritaan. Twee bendes uit El Salvador mishandelen een man. Er komen twee sportende jongedames voorbij die een selfie willen maken, een zakenmevrouw die snel weer verdwijnt. Ondertussen komt er een zwerver de straat in. Dit word weer mooibezongen in een lied over de sterke schouders die hem dragen, en zijn handen die helpen.